Robinsina Crusoe

‘n Paar eeue gelede, toe Europa van hulle room (lees Suid-Afrikaners) en skuim (lees Australiërs) ontslae geraak het, was die kanse goed dat die skip sou vergaan.  Die ou, baie bygelowige, seevaders het so na as moontlik aan die land gevaar.  As daar moeilikheid sou kom, was daar die moontlikheid dat hulle wel die land sou kon bereik.  (Hulle was natuurlik ook bang om van die aarde af te val, maar dit is ‘n ander storie).

Ons het gevestig geraak in ons nuwe vaderlande.  Eers het ons niks in Europa (of elders) gesoek nie, toe was ons te arm.  Stadig maar seker het ons wêreldburgers geraak.  Vlieg het omtrent so allerdaags geword soos klim-in-jou-kar-en-ry-Spar-toe.   Tot baie onlangs.  Eers het die resessie mense langtand gemaak om te vlieg en nou val vliegtuie soos klei eende uit die lug.

Gestel wel jy is een van die bittergelukkiges was na so ‘n fiasko op ‘n eiland uit te spoel.  Vingeralleen!!  Wat dan?

Ek neem aan ‘n mens sal seker maar doen soos Robinson Crusoe.  Red wat te redde is en hoop dat dit jou wel sal red wanneer dit nodig word.  Vol hoop die bosse invaar met die verwagting om ‘n ander mens teë te kom.  Hardbiddende dat die mens jou goedgesind gaan wees.  Terselfde tyd die omgewing ‘n bietjie verken.  As dit nie uitwerk nie, is dit tyd vir plan B.

Jy sal seker ‘n skuilintjie prakseer en hoop dit is bestand teen die elemente.  Ek neem aan jy sal ‘n lekker uitkykpunt soek en daar ‘n vuurstapel bou.  Met droë hout wat jy tussenin gesoek het.  Dan gaan jy begin sukkel om ‘n vuurtjie te maak.  Vir hoe lank dit mag neem, dit is nou nie asof jy iets beters het om te doen nie.  Elke nou en dan gaan jy jou vererg en dink aan ‘n plan C.  Terwyl jy natuurlik na vars water en kos soek.  Weer en weer probeer, welwetende dat dit dalk jou enigste hoop is.

Wanneer jy die vuur bemeester het en nog steeds nie gered is nie, gaan jy seker probeer om jou omstandighede te verbeter.  Maar wat dan?  In vandag se lewe is ons nie meer op onsself aangewese om vermaak te word nie.  Ons is gewoond aan selfone in die sak en ‘n rekenaar onder die arm.  Wat doen ‘n mens op ‘n eiland waar jy dalk nie eers pen en papier het nie?

Ek dink dat jou bont varkies gou-gou soek gaan raak.  Dit is nou as jy solank oorleef.  Ek meen, jy het niemand om mee te praat nie.  Jy is afgesluit van mense en het geen voeling wat in die wêreld aangaan nie.  Geen musiek, geen leesstof, geen kameras, geen TV . . .

So dikwels word die idee van ‘n verlate eiland geromantiseer.  Ek vir een hoop nie ek land onbepland op een nie.

En julle?

Blogvraag:  Hoe is Bartolomeu Dias dood?

Blogantwoord:  Olga was reg met Tatum O’Neal.  Tilla was reg, sy het dit vir Paper Moon gekry toe sy 10 was, maar dit was nie deel van die vraag nie.