Hulp net vir die uitverkorenes?

Ek is gegrief, of dalk is diep beswaard ‘n beter uitdrukkig.  Ek gaan verduidelik en dalk sal dit vir iemand sin maak.  Heeltemaal moontlik word ek na hierdie post voëlvry verklaar. 

Ek is keelvol vir eposse / berigte / webtuistes wat iemand se ellende uitspel in die hoop dat ander mense sal kom help.  Daar was onlangs ‘n berig in die Beeld van ‘n seun wie se fiets gesteel is en hoe lief hy die fiets gehad het.  Die volgende dag was daar 6 mense wat ‘n fiets aan hom geskenk het.  Daar verskyn ‘n blog wat vertel van ‘n kind wat dringend bloedplaatjies nodig het en dadelik kan die mense die nommer bel om hulle dienste aan te meld.  Daar is ‘n webtuiste wat noem hoe ‘n sekere organisasie swaarkry, dit word goed bemark en dadelik is daar 10 000 mense wat kan help.

Wat my teen die bors stuit, is die feit dat net enkeles so gehelp word.  Ja, ons kan nie almal help nie, maar wie besluit wie die bevoorregte 0.01% is wat geregtig is op daardie hulp.  Ek kan nie die vinger wys na die mense wat help nie.  Dit is my ervaring dat die meeste mense baie graag help waar hulle kan.  Hulle weet net nie altyd waar hulp benodig word nie.  Tog is dit ook waar dat party mense verkies om blind deur die lewe te gaan.

Tyd is geld, behalwe waar die welsynorganisasies aangaan.   Baie mense het vrye tyd of selfs vaardighede wat hulle vir ‘n goeie saak sal beskikbaar wees.  Het julle al ooit as vrywilliger iewers geregistreer (‘n stap wat jou gewoontlik geld kos)?  Nadat jy baie opgewonde aangesluit het hoor jy nooit weer iets van hulle nie. 

Wat staan die gewone man op straat te doen wat graag ‘n verskil wil maak?  Almal van ons koop ons jaarlikse bandana, ons kleur / skeer ons hare vir kanker, gooi ‘n geldjie in die blik van die heilsleër en koop die kaartjies van almal wat belowe dit is vir liefdadigheid?  Is dit genoeg?  Wat van al die gevalle wat in stilte ly?  Wat te trots is om te vra of wat niemand die moeite werd ag om te help.  (Die is juis hulle wat ons met die Rose Projek wil help). 

Ek dink my grief gaan oor die onregverdigheid van die stelsel.  Wat is die blinde meriete waaraan arme drommels moet voldoen om gehoor te word?  Ek soek ‘n demokratiese stelsel waarop almal regverdig gehelp kan word.

Hoe besluit jy wie/wat jy wanneer gaan help?  Ek sê in 90% van die gevalle nee.  Ek laat my vir niemand uitbuit nie. 

Blogvraag:  Wie was die vrou agter die tot standkoming van die Avril Elizabeth Home?

Blogantwoord:  Rosalind Franklin was eerste reg met Angel Watervalle (ook bekend as Salto Angel) en Sam is reg dat dit in Venezuela (Canaima National Park) is.

ONS HET VANDAG ‘N VERJAARSDAG MAATJIE.  SO OP VRYDAG DIE 13DE, NOGAL EEN VAN MY GUNSTELING BLOGGERS.

LETTIE, EK HOOP JOU DAG IS VOL SEëN EN VREUGDE.  MAG ‘N BAIE MOOI JAAR VIR JOU WAG.